游戏客户端架构 / 系统课时
实现粒子发射器
实现粒子发射器
有了粒子数据后,还需要一个对象负责持续创建、更新和回收粒子。本课将实现最小可运行的粒子发射器,并用固定容量对象池避免频繁申请内存,最终得到稳定可验证的粒子生命周期循环。
学习目标
- 使用时间累加器按固定频率生成粒子
- 为新粒子设置统一的初始位置、速度、寿命和尺寸
- 更新全部活动粒子,并把失效对象归还对象池
发射器的工作流程
每一帧中,发射器先累加经过时间,根据发射间隔决定生成数量;随后更新所有活动粒子;最后将寿命结束的粒子移出活动集合并归还空闲池。三个阶段顺序固定,便于定位数量异常和生命周期错误。

固定容量对象池有两个集合:freeParticles 保存可复用对象,activeParticles 保存正在模拟的对象。生成时从空闲池取出并重置,失效时再放回空闲池,因此运行过程中不需要反复创建和销毁粒子。
完整实现
发射频率使用“每秒粒子数”表示。若频率为 4,发射间隔就是 0.25 秒。使用时间累加器而不是简单判断单帧时间,可以在帧率波动时补发遗漏的粒子。初始参数集中放入 EmitterConfig,实际项目可进一步改成随机范围。
下面代码可使用 C++17 编译运行。对象池容量为 5,每秒生成 4 颗粒子,每颗存活 1 秒。循环每帧推进 0.25 秒,因此活动数量会先增长,再稳定在 3。
#include <algorithm>
#include <iostream>
#include <memory>
#include <vector>
struct Vec2 {
float x = 0.0f;
float y = 0.0f;
};
struct Particle {
Vec2 position;
Vec2 velocity;
float age = 0.0f;
float lifetime = 1.0f;
float size = 1.0f;
void reset(Vec2 startPosition, Vec2 startVelocity,
float newLifetime, float newSize) {
position = startPosition;
velocity = startVelocity;
age = 0.0f;
lifetime = newLifetime;
size = newSize;
}
void update(float deltaTime) {
position.x += velocity.x * deltaTime;
position.y += velocity.y * deltaTime;
age += deltaTime;
}
bool isAlive() const {
return age < lifetime;
}
};
struct EmitterConfig {
float emissionRate = 4.0f;
int maxEmitPerFrame = 8;
Vec2 position{0.0f, 0.0f};
Vec2 initialVelocity{1.0f, 2.0f};
float lifetime = 1.0f;
float startSize = 6.0f;
};
class ParticleEmitter {
public:
ParticleEmitter(std::size_t capacity, EmitterConfig config)
: config_(config) {
storage_.reserve(capacity);
freeParticles_.reserve(capacity);
activeParticles_.reserve(capacity);
for (std::size_t i = 0; i < capacity; ++i) {
storage_.push_back(std::make_unique<Particle>());
freeParticles_.push_back(storage_.back().get());
}
}
void update(float deltaTime) {
if (deltaTime <= 0.0f || config_.emissionRate <= 0.0f) {
return;
}
emitAccumulator_ += deltaTime;
const float interval = 1.0f / config_.emissionRate;
int emittedThisFrame = 0;
// 用 while 补偿低帧率,但限制单帧生成量,避免瞬时爆发。
while (emitAccumulator_ >= interval &&
emittedThisFrame < config_.maxEmitPerFrame) {
emitAccumulator_ -= interval;
emitOne();
++emittedThisFrame;
}
for (Particle* particle : activeParticles_) {
particle->update(deltaTime);
}
activeParticles_.erase(
std::remove_if(
activeParticles_.begin(),
activeParticles_.end(),
[this](Particle* particle) {
if (particle->isAlive()) {
return false;
}
freeParticles_.push_back(particle);
return true;
}),
activeParticles_.end());
}
std::size_t activeCount() const {
return activeParticles_.size();
}
std::size_t freeCount() const {
return freeParticles_.size();
}
private:
void emitOne() {
if (freeParticles_.empty()) {
return;
}
Particle* particle = freeParticles_.back();
freeParticles_.pop_back();
particle->reset(
config_.position,
config_.initialVelocity,
config_.lifetime,
config_.startSize);
activeParticles_.push_back(particle);
}
EmitterConfig config_;
float emitAccumulator_ = 0.0f;
std::vector<std::unique_ptr<Particle>> storage_;
std::vector<Particle*> freeParticles_;
std::vector<Particle*> activeParticles_;
};
int main() {
ParticleEmitter emitter(5, EmitterConfig{});
for (int frame = 1; frame <= 8; ++frame) {
emitter.update(0.25f);
std::cout << "frame=" << frame
<< " active=" << emitter.activeCount()
<< " free=" << emitter.freeCount() << '\n';
}
}预期输出:
frame=1 active=1 free=4
frame=2 active=2 free=3
frame=3 active=3 free=2
frame=4 active=3 free=2
frame=5 active=3 free=2
frame=6 active=3 free=2
frame=7 active=3 free=2
frame=8 active=3 free=2若编译器、构建目录或可执行文件路径不同,只会影响运行命令,不会改变以上活动粒子与空闲粒子数量。
边界与验收
对象池为空时,示例直接跳过生成,这比临时扩容更容易控制性能峰值。若视觉效果要求粒子不能缺失,可以增加池容量;若内存预算更严格,则应降低发射频率或缩短寿命。
maxEmitPerFrame 用来限制卡顿后一帧内的补发数量。没有这个上限时,长时间停顿可能一次创建大量粒子,进一步拖慢当前帧。生产实现还应限制 deltaTime 最大值,并按需加入随机初始参数和颜色、尺寸插值。
运行示例后,前三帧的活动数量应从 1 增长到 3,之后保持稳定;同时 active + free 应始终等于对象池容量 5。如果总数发生变化,说明生成或回收流程丢失了对象。
本课总结
- 时间累加器能在帧率波动时保持平均发射频率
- 对象池通过“空闲、活动、回收”循环避免频繁分配内存
- 单帧生成上限和容量检查能够防止卡顿后的粒子数量失控
下一课预告
下一课可以在发射器输出的活动粒子基础上接入批量渲染,并让颜色、透明度和尺寸随生命周期连续变化。